Igraszki z diabłem (Teatr Telewizji 1979)
„Igraszki z diabłem” to spektakl Teatru Telewizji, który swoją premierę miał w 1979 roku. Reżyserią zajął się Tadeusz Lis, a dzieło jest adaptacją sztuki Jana Drdy. Premiera telewizyjna miała miejsce 14 stycznia 1980 roku i od razu zdobyła uznanie widzów oraz krytyków. Spektakl łączy w sobie elementy komedii, dramatu oraz fantastyki, co sprawia, że jest niezwykle interesującą propozycją dla miłośników teatru telewizyjnego.
Fabuła i tematyka
Fabuła „Igraszek z diabłem” koncentruje się na losach Marcina Kabata, zwykłego człowieka, który staje w obliczu diabelskich pokus. Historia ukazuje walkę dobra ze złem, a także dylematy moralne, które stają przed bohaterem. Marcin, wcielony w postać przez Mariana Kociniaka, musi zmierzyć się nie tylko z diabłami, ale również z własnymi słabościami i pragnieniami.
W spektaklu pojawiają się różne postacie, które reprezentują zarówno siły dobra, jak i zła. Diabeł Solfernus, grany przez Jerzego Kamasa, to jeden z głównych antagonistów, który stara się skusić Marcina do złych uczynków. Z kolei anioł Teofil, w którego rolę wcielił się Jan Kociniak, symbolizuje moralną drogę ku zbawieniu.
Obsada i ich kreacje
Spektakl „Igraszki z diabłem” może poszczycić się znakomitą obsadą. Oprócz wspomnianych już Marian Kociniak i Jerzy Kamas na scenie występują także znani aktorzy polskiego teatru. Janusz Gajos wciela się w postać diabeł Omnimor, a Magdalena Zawadzka gra Kasię – postać kluczową dla rozwoju fabuły. W roli pustelnika Scholastyka występuje Wojciech Pokora, który dodaje dramatyzmu całej historii.
Interesującym elementem obsady są również różne postacie diabelskie, takie jak Belzebub (Tadeusz Kondrat), Lucjusz (Marek Kondrat) czy Karborund (Jan Prochyra). Każda z tych ról wprowadza do spektaklu dodatkowy wymiar komizmu i groteski, co czyni go jeszcze bardziej atrakcyjnym dla widza.
Muzyka i scenografia
Muzyka odgrywa istotną rolę w „Igraszkach z diabłem”, a jej autorem jest Tomasz Kiesewetter. Kompozycje muzyczne doskonale współgrają z akcją spektaklu oraz podkreślają emocje bohaterów. Muzyka została wcześniej opublikowana w formie nutowej jako „Igraszki z diabłem. Partytura z głosami”, co świadczy o jej znaczeniu w kontekście całego dzieła.
Scenografia również zasługuje na uwagę. Zastosowane rozwiązania wizualne przyczyniają się do stworzenia odpowiedniego klimatu dla przedstawienia. Elementy fantastyczne oraz symbole związane z walką dobra ze złem są widoczne zarówno w kostiumach aktorów, jak i w aranżacji przestrzeni scenicznej.
Inne inscenizacje
„Igraszki z diabłem” doczekały się także innych inscenizacji. W 1966 roku sztukę wyreżyserował Władysław Jarema, a trzy lata później Tadeusz Aleksandrowicz podjął się kolejnej realizacji tego dzieła. Najnowsza inscenizacja miała miejsce w 2020 roku pod reżyserią Artura Więcka i nosi tytuł „Baron”. Tak bogaty dorobek artystyczny świadczy o ponadczasowości tekstu Jana Drdy oraz jego uniwersalnych przesłaniach.
Nagrody i uznanie
Warto zaznaczyć, że spektakl „Igraszki z diabłem” zdobył uznanie na Festiwalu Polskiej Twórczości Telewizyjnej w Olsztynie w 1980 roku. Tadeusz Lis otrzymał nagrodę „Złotego Szczupaka” za reżyserię (ex-aequo), a Marek Kondrat został uhonorowany za swoją kreację aktorską. Te wyróżnienia dowodzą wysokiej jakości artystycznej spektaklu oraz talentu jego twórców.
Zakończenie
„Igraszki z diabłem” to wyjątkowe dzieło Teatru Telewizji, które zachwyca nie tylko ciekawą fabułą i znakomitą obsadą aktorską, ale także oryginalną muzyką oraz przemyślaną scenografią. Dzięki adaptacji Jana Drdy historia ta nabrała nowego wymiaru i stała się jednym z ważniejszych spektakli polskiej telewizji lat 70-tych. Dziś pozostaje nie tylko świadectwem tamtej epoki, ale także inspiracją dla współczesnych twórców teatralnych.
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).